۰۱ شهریور ۱۳۹۶

  • کلیپ های موفقیت
  • کانال تلگرام
ساعت را خطی ببینید نه دایره!

ساعت را خطی ببینید نه دایره!

بسیار سخن درستی است! بارها به این نکته اندیشیده بودم که چه چیز هایی در زندگی ما هست که ما را به تکرار و روزمره گی دچار می کند. فکرها و نمادها و عادت هایی که به دست خودمان ساخته ایم و ما را از گذر عمر غافل می کند. پیش تر ها در نوشته ای با عنوان فرصت بر باد رفته در این باره تاملی کوتاه را با مخاطبان در میان گذارده بودم اما هنوز راهی دراز را باید پیمود.

این پدیده های آسیب زا را باید شناسایی کرد و برای آنها راه حلی باید ارائه داد. برای نمونه در سخنی از پیشوایان ما آمده است که وقتی برای نماز از خانه بیرون شدی در بازگشت  به خانه از غیر راهی که رفته ای بازگرد! این کار به ظاهر کوچک ایده ی نوی به آدمی می دهد و ذهن را از تکرار بسیار نزدیک و ملال آور یک رفت و برگشت می تواند برهاند. در نوشته ی زیر که نمیدانم از کیست و کدام ذهن خوب و باریک بین آن را دریافته به یکی از این نمادهای پر آسیب یعنی ایده ی گرد بودن صفحه ی ساعت پرداخته است .

ایدۀ آونگ و پاندول هم این طور است. می رود و می آید. آیا فرصت های عمر برگشتنی می تواند باشد! اما با ایده ی جایگزین آن موافق نیستم بلکه ایده ی ساخت ساعت های خطی را به جای ساعت های شنی توصیه میکنم. مثل دستگاه مانیتورینگ یا پایش بیمار در آی سی یو  و سی سی یو که نمایش خطی آن برای همه گویای یک خط و انتظار یک پایان را دارد. حسی از جنس شعور و درک نه توهم و فراموشی. با توضیحاتی که نوشتم پس این نوشته را حتمن بخوانید!

**زمان خط است نه دایره**

چه ایده بدی بوده گرد ساختن ساعت. احساس میکنی همیشه فرصت تکرار است: قرار بوده ۸ صبح بیدار شوی و میبینی شده ۸ و ربع، میگویی: اشکال ندارد تا ۹ میخوابم بعد بیدار میشوم! قرار بوده امشب ساعت ۹ یک ساعتی را صرف مطالعه کتاب کنی، می بینی کتاب نخوانده ۱۰ شده. میگویی: اشکال ندارد. فردا شب ساعت ۹ میخوانم.

ساعت دروغ میگوید. دروغ. زمان بر گرد یک دایره نمی چرخد! زمان بر روی خطی مستقیم میدود و هیچگاه، هیچگاه، هیچگاه باز نمیگردد. ایده ساختن ساعت به شکل دایره، ایده جادوگری فریبکار بوده است ساعت خوب، ساعت شنی است! هر لحظه به تو یادآوری میکند که دانه ای که افتاد دیگر باز نمیگردد. ا

گر روزی خانه بزرگی داشتم، به جای همه دکورها و مجسمه ها و ستونها، ساعت شنی بزرگی برای آن خواهم ساخت و میگویم در آن آنقدر شن بریزند که تخلیه اش به اندازه متوسط عمر یک انسان طول بکشد. تا هر لحظه که روبرویش می ایستم به یاد بیاورم که زمان «خط» است نه «دایره».

مطالب مرتبط